Łysienie bliznowaciejące to trwałe uszkodzenie mieszków włosowych. Ogniska łysienia porozrzucane są nieregularnie po całej skórze głowy lub w innych owłosionych okolicach ciała. W wyniku toczącego się stanu zapalnego, skórę stopniowo zaczyna pokrywać tkanka łączna włóknista (bliznowaciejąca). Choroba często współistnieje z liszajem płaskim lub toczniem rumieniowatym krążkowym ze zrogowaciałą, łuszczącą się blaszką i zaczopowanymi ujściami mieszków włosowych. Wyróżniamy kilka postaci występujących w obrębie tej choroby, w zależności od tego jaki obszar mieszka zajmuje. Schorzenie zwykle niszczy torebki włosowe, a próba zagojenia uszkodzeń po stoczonej walce makrofagów z potencjalnie zainfekowanymi komórkami skutkuje powstaniem blizny.Jako, że tkanka łączna włóknista nie jest właściwa skórze głowy, nie spodziewajmy się, że wyrosną z niej włosy.